Η δημοφιλής στήλη του “Η.Α.” της Παρασκευής 6-5-2016
Ο
Ντίρι Ντίρι
Τον Σωτήρη, τον
Ντίρι Ντίρι όπως τον λέγαμε, τον θυμάμαι στα Λιθαρίτσια, ώρες απογευματινές να
περιφέρεται και να κουνά χέρια και δάχτυλα σαν να παίζει μια αόρατη κιθάρα, που
του έδινε –νοερά- το τέμπο για τα τραγούδια που ερμήνευε. Όλα γνωστές επιτυχίες
της εποχής.
Λαϊκά ασφαλώς. Λόγια πονεμένα από έρωτα
για γυναίκα που δεν τον εκτίμησε. Εκείνα τα ...
απογεύματα ο Ηλίας ο Δημητρίου,
που στο φροντιστήριό του εκτός από μαθητές «Τσε Γκεβάρα», όπως αποκαλούσε τους
ανυπάκουους, μάζευε και αλλόκοτους, μα άκρως ενδιαφέροντες τύπους, όπως ήταν ο
Ντίρι Ντίρι, μας επέτρεπε να κάνουμε κοπάνα και μας κερνούσε προφιτερόλ στα
Λιθαρίτσια. «Πάτε να ακούσετε και τον
Σωτήρη, έχει συναυλία απόψε», μας προέτρεπε. Και πηγαίναμε. Ακούγαμε τις
απαραίτητες εισαγωγές σε κάθε τραγούδι που έλεγε και τον αποθεώναμε. Πάει
καιρός πολύς που ο Σωτήρης έπαψε να πηγαίνει στα Λιθαρίτσια και σώπασε ο τόπος.
Τον τελευταίο χρόνο περιφερόταν στους
διαδρόμους του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου. Στις τουαλέτες του ξεψύχησε.
Αβοήθητος, λέει, και μόνος. Η κηδεία του γίνεται σήμερα κι ο δήμος Ιωαννιτών
μερίμνησε για ένα αξιοπρεπές κατευόδιο. Προηγούμενα κι οι κοινωνικές υπηρεσίες
του προσέφεραν στον Σωτήρη επίδομα, που τον λέγαμε Ντίρι Ντίρι και μόνη έγνοια
του είχε να αναγνωριστεί και να αγαπηθεί.
Δεν γράφω τούτο το σχόλιο, για να τιμήσω τη
μνήμη άλλου ενός νεκρού. Το γράφω για τα τόσα τέλη εποχών που μετράμε
τελευταία. Μέσα σ’ αυτές και η εποχή που σημάδεψε ο Σωτήρης, με την κιθάρα του,
την αθωότητά του και την παιδική χαρά που έπαιρνε κάθε φορά που’ νιωθε ότι
κάποιος του δίνει σημασία…
Τ.Τ.
Έρχονται
Έρχονται, είναι στο δρόμο. Τώρα παίρνουν
την τελευταία στροφή, την αριστερή. Και θα είναι η καλύτερη, γιατί ο οδηγός
τους ξέρει καλά να τις παίρνει αυτές. Απ’ τα γεννοφάσκια του, απ‘ το σχολειό,
μετά και από τις διαδηλώσεις. Έχει λιώσει πολλά ζευγάρια παπούτσια, έχει
καρφώσει βέλη στου καπιταλισμού την καρδιά, τραγουδώντας τραγούδια «του
βουνού». Έρχονται με οδηγό τον καταλληλότερο και οδεύουν προς τη τελική ευθεία.
Τα νέα μέτρα βέβαια, που όταν ακούω αυτή τη λέξη σκέφτομαι μακάβρια, κάνω
σκοτεινές σκέψεις και βλέπω εφιάλτες. Έρχονται τα νέα μέτρα για να πάρουν τα
«μέτρα» τα τελευταία, τα οριστικά και τα πένθιμα στην ελληνική
οικονομία. Οι αυξήσεις στον ΦΠΑ, οι αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, οι
αυξήσεις σε ποτά και τσιγάρα, οι αυξήσεις παντού και σε όλα και οι μειώσεις
στους μισθούς και στις συντάξεις. Έρχεται το κούρεμα του παρόντος μας, η
υπονόμευση του μέλλοντος των παιδιών μας. Έρχονται. Παίρνουν την τελευταία
στροφή την αριστερή, με οδηγό τον καταλληλότερο.
Π.Ζ.
Φέρτε
κι άλλα μέτρα
Και ενώ τα νέα μέτρα είναι στην πόρτα μας,
εμείς θα τα καλοδεχτούμε. Γιατί δεν ξέρουμε να κάνουμε κι αλλιώς. Γιατί το
«σύστημα» το αποτελειώσαμε τότε, παλιά, στις πλατείες και άλλον εχθρό δεν
έχουμε μιας και μια αριστερή κυβέρνηση πολύ την θέλαμε και τα καταφέραμε να την
έχουμε. Τι να χτυπήσεις τώρα; Αυτόν που σε έβγαζε στις πλατείες και ήταν
από πίσω σου και σου έλεγε «τράβα, μη
μασάς, εγώ είμαι εγώ, τράβα, χτυπήσου, ματώσου, μη σε νοιάζει, κάνε με
κυβέρνηση και θα δικαιωθείς». Τι, λοιπόν, να χτυπήσουμε τώρα; Ποιον να
ορίσουμε ως εχθρό; Δεν μπορείς να σηκώσεις το χέρι στον σύντροφο. Μπορείς; Θα
εισπράξεις μια ισχυρή δόση διχασμού της προσωπικότητάς σου, θα τρελαθείς. Για
τέτοια είμαστε; Φέρε, σύντροφε, κι άλλα μέτρα, κάνε μας και πιο φτωχούς.
Πατροκτόνοι εμείς δεν γινόμαστε. Σωστά;
Π.Ζ.
Το
τελευταίο κρύο
Τη φράση «έχει ο καιρός γυρίσματα» την
νιώσαμε καλά την εβδομάδα αυτή. Η πτώση της θερμοκρασίας, οι βροχές, αλλά και
τα χιόνια που έκαναν την εμφάνισή τους στο Μιτσικέλι μάς μετάφεραν μια
ατμόσφαιρα χειμωνιάτικη, κοντά σ’ εκείνη των Χριστουγέννων και όχι του Πάσχα
και του μήνα Μαΐου. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που κατέφυγαν στη λύση του τζακιού ή
ακόμα και του καλοριφέρ και δεν έλειψαν φυσικά και οι γκρίνιες για τα
παράξενα του καιρού. Όπως και να’ χει όμως, το καλοκαίρι είναι πολύ κοντά. Την
άλλη εβδομάδα μας έρχεται μετά από το τελευταίο κρύο που μας επισκέφτηκε.
Π.Ζ.
Συγκρίσεις
που πληγώνουν
Κάθε φορά που έχω την τύχη να ταξιδεύω στο
εξωτερικό, μπαίνω στη διαδικασία να κάνω συγκρίσεις με τη μικρή μας πόλη. Και
συνήθως, χωρίς την τάση να εξιδανικεύω τα πέρα από εμάς και να αντιμετωπίζω
μίζερα τα όσα συμβαίνουν στα Γιάννενα, επιστρέφω με απογοήτευση. Το ίδιο
συνέβη και από την πρόσφατη επίσκεψη στο Βελιγράδι. Περιποιημένα τεράστια
πάρκα, στα οποία εκτελούνταν εργασίες ακόμη και το Μεγάλο Σάββατο, καθαροί
δρόμοι, διαγραμμίσεις που είναι ορατές στους δρόμους, παιδικές χαρές που
μοιάζουν λες και λειτούργησαν μόλις χθες, η διπλοστάθμευση απλά δεν υπάρχει,
μια πόλη και ένας κόσμος σε μια πλήρη τάξη χωρίς από την άλλη να μοιάζουν
«αποστειρωμένοι». Και η απορία που σχηματίζεται στο μυαλό σου, είναι «γιατί όχι
και εδώ».
Α.Τ.
Ευθύνη
όλων μας
Η εύκολη λύση είναι να πεις πως φταίει ο
Δήμαρχος, ο Περιφερειάρχης, οι πολιτικοί που έχουμε. Σαφώς και έχουν ένα
μερίδιο ευθύνης. Φταίνε, όμως, και πολλοί άλλοι και σίγουρα όλοι εμείς. Φταίνε
εκείνοι οι αρτηριοσκληρωτικοί μηχανισμοί που έχουν ταυτίσει την προστασία του
πολιτισμού μας με την απραξία και δε θα επέτρεπαν για παράδειγμα ποτέ να κατασκευαστεί
ένα γήπεδο του τένις εφαπτόμενο των τειχών του Κάστρου. Φταίμε και εμείς που
έχουμε μάθει να κάνουμε τη δουλειά μας σε βάρος των άλλων και που νομίζουμε πως
πολιτισμός είναι κάτι που κληροδοτείται από γενιά σε γενιά και δεν αποτελεί
μέρος της καθημερινότητας. Φταίμε φυσικά και για το ότι δε σεβόμαστε αυτό που
έχουμε και ανεχόμαστε την καταστροφή και τον βανδαλισμό. Αλλά είναι πιο εύκολο
να ρίχνεις ευθύνες στους άλλους. Ειδικά όταν δε θες να κάνεις τίποτα.
Α.Τ.
Μπερδεύτηκαν
οι αγώνες
Δεν …χωράει η πόλη τους αγώνες! Αθλητικούς,
συνδικαλιστικούς, πρωτομαγιάτικους, αντιασφαλιστικούς, εμπορικούς κ.ο.κ Το
αδιαχώρητο θα γίνεται την Κυριακή στο κέντρο της πόλης, οπότε έχει
προγραμματιστεί ο αγώνας Run Greece με
τη συμμετοχή χιλιάδων ατόμων. Την ίδια περίπου ώρα προγραμματίστηκαν οι συγκεντρώσεις
και πορείες του Ν.Τ της ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ, με την συμμετοχή, πάντως
σύμφωνα με την προηγούμενη κινητοποίηση, να μην ….συγκρίνεται με αυτή του Run Greece. Ενδέχεται όμως, λόγω και της αιφνιδιαστικής
ψηφοφορίας για το ασφαλιστικό, η συμμετοχή να είναι πολύ μεγαλύτερη. Παράλληλα,
και τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά. Έβαλαν κάτω τους χάρτες οι
διοργανωτές, οι συνδικαλιστές και η Τροχαία και τελικά βρήκαν τρόπο, όπως
διαβεβαιώνουν, να μην υπάρξει πρόβλημα. Μέχρι και την αλλαγή της πορείας του
αγώνα σκέφτηκαν, αλλά τελικά θα «λοξοδρομήσουν» λίγο οι πορείες και όλα θα
διεξαχθούν ομαλά, ελπίζουμε.
Γ.Χ.
